Jedno z najstarszych i najciekawszych miast nad Morzem Śródziemnym. Sławna Aleksandria, z intrygującymi zabytkami, liberalnymi mieszkańcami i mnóstwem uroczych kawiarni.









Jedno z najstarszych i najciekawszych miast nad Morzem Śródziemnym. Sławna Aleksandria, z intrygującymi zabytkami, liberalnymi mieszkańcami i mnóstwem uroczych kawiarni.










Mamy przyjemność zaprezentować Państwu nowe produkty rękodzieła orientalnego, tym razem z Egiptu. Ten fascynujący kraj arabski, o niesamowitej kulturze i historii od wieków był centrum rzemieślniczym i handlowym Bliskiego Wschodu. Egipskie towary trafiały do najodleglejszych regionów świata.
Tradycje rzemieślnicze przetrwały do dziś. W zaułkach średniowiecznego, muzułmańskiego Kairu mieszczą się rodzinne warsztaty rzemieślnicze, w których zgodnie z metodami przekazywanymi z pokolenia na pokolenie powstają piękne orientalne artykuły.
Specjalnie dla Państwa przywieźliśmy do Polski wyjątkową miedzianą biżuterię - naszyjniki, kolczyki, bransolety i pierścienie - która doda orientalnego uroku każdej Pani. Polecamy także wytworzone w Egipcie artykuły dekoracyjne, które nadają wnętrzu osobliwego uroku Orientu. Wśród nich znajdą Państwo wykonane z miedzi lustra i świeczniki, efektowne lampy oraz ozdoby szklane o finezyjnych kształtach.
Zapraszamy do zapoznania się w nowymi produktami!
Malowidła na skórze są charakterystycznym dla Etiopii wyrobem rękodzieła ludowego. Ich wyjątkowość przejawia się zarówno w przedstawianych przed malarza motywach, jak i zastosowanej technice oraz materiałach.
Każde z nich przedstawia ubranych tradycyjnie Etiopczyków. Najczęściej są to lokalni notable, duchowni Etiopskiego Kościoła Ortodoksyjnego lub zwykli mieszkańcy, których wyróżnić można bądź bo ubiorze (np. notable), bądź też po posiadanych akcesoriach (duchowni trzymający w ręku krzyże etiopskie).
W przypadku przedstawicieli tzw. “wyższych sfer”, niewątpliwie możemy mówić o postaciach historycznych, jednak już przedstawiani na niektórych malowidłach mieszkańcy wsi do dnia dzisiejszego noszą przedstawione przez malarza stroje. Tradycyjny ubiór do dnia dzisiejszego jest powszechnie stosowany przez Etiopczyków na terenach wiejskich, natomiast w miastach (w szczególności w Addis Abebie) - niestety - przeważają stroje całkowicie zeuropeizowane.
Przedstawiane przez malarza motywy dotyczą najczęściej scen z życia codziennego, między innymi ceremonii parzenia kawy, z której słynie Etiopia.
Niezwykłe i bardzo rzadko spotykane w innych częściach świata jest samo wykonanie malowideł. Są one malowane na starannie garbowanej skórze i przywiązane do prostej, drewnianej ramy za pomocą rzemyków. Ten naturalizm przejawiający się w wykorzystaniu w 100% naturalnych surowców jest typowy dla tradycyjnego, ludowego rękodzieła etiopskiego.
Etiopskie malowidła na skórze są bardzo specyficznymi i wybitnie etnicznymi wyrobami, całkowicie odmiennymi od występujących w naszej kulturze wzorców. Dlatego też trudno zaaranżować je jako dekorację współczesnych, nowoczesnych pomieszczeń europejskich. Tym niemniej serdecznie polecamy je tym z Państwa, którzy bardzo cenią sobie oryginalne i niepowtarzalne wyroby afrykańskiego rękodzieła ludowego.
Wiara w „złe spojrzenie”, znana w wielu kulturach świata, a mająca swe początki już w czasach prehistorycznych, jest bardzo rozpowszechniona i głęboka w społeczeństwach muzułmańskich. „Złe oko”, po arabsku ‘ajn, oznacza spojrzenie człowieka, zwierzęcia lub dżina, przynoszące nieszczęście. Ludowa wiara w siłę „złego oka” jest bardzo silna, w Maroku wierzy się, że ma ono moc pustoszenia wsi i miast, w górach Afganistanu natomiast panuje przekonanie, że od złego spojrzenia nie można się w żaden sposób uwolnić.
Według wierzeń ludowych na działanie „złego spojrzenia” najbardziej narażone są dzieci, kobiety (szczególnie ciężarne) oraz urodziwi ludzie. „Złe spojrzenie” to spojrzenie pełne zazdrości, zawiści, ale często również wyraża się ono w pochwałach - stąd wywodzi się tradycja, by nie chwalić urody małego dziecka. Komplementy, zwłaszcza wyrażane przez obcych, uchodzą za niebezpieczne, jednak wypowiadając formułę a\\\’uzu bil-lah („Niech Allah uchroni!”) oraz maszallah („Co Bóg zachce”) lub bismillah (”W imię Boga Miłościwego, Litościwego”) można się zabezpieczyć przed niekorzystnymi skutkami wypowiedzianych pochwał.
Ponoć sam prorok Muhammad głęboko wierzył w działanie złego, zazdrosnego spojrzenia, jest to więc niejako wierzenie usankcjonowane przez islam. Nawet w Koranie istnieją ustępy mówiące o tym zjawisku (sura 113, w. 1-5), a trzy ostatnie sury uważa się za szczególnie skuteczne przeciwko „złemu spojrzeniu”.
Naturalnym składnikiem, który jest przez wielu muzułmanów uważany za posiadający właściwości ochronne przeciwko dżinom oraz „złemu oku” jest kadzidło (arab. bachur). Wierzy się, że noszone przy sobie zapewnia ochronę, zaś spalanie w kadzielnicy i okadzanie wonnym kadzidłem pomieszczeń oczyszcza je i ochrania przed dżinami.
Popularnymi w świecie islamu, szczególnie w Turcji i Egipcie, amuletami przeciwko „złemu oku” są niebieskie koraliki oraz paciorki imitujące oko. Wiesza się je w domach, samochodach i biurach, a także przyszywa do dziecięcej odzieży lub nosi w formie naszyjnika lub bransolety. Wszystko, co przyciąga oko i ucho jest użyteczne jako amulet chroniący przed złem. Takie zadanie spełnia więc biżuteria - noszona przede wszystkim przez kobiety i dzieci. Wierzy się, że brzęczące wisiory oraz wygrawerowane na biżuterii inskrypcje (wersety Koranu, imiona Boga lub Muhammada) potrafią odpędzić „złe oko”. Magiczne właściwości przypisuje się także różnym kamieniom szlachetnym i ozdobnym. W Jemenie na przykład pannie młodej zakłada się naszyjnik zrobiony z czerwonego koralu, ponieważ wierzy się, że przyniesie jej to szczęście w życiu i uchroni od złego. Talizmanami przeciwko „złemu oku” są także monety (na wielu z nich widnieje wyznanie wiary, czyli szahada) oraz dzwonki, które beduini wieszają na szyi swemu najcenniejszemu zwierzęciu, a mianowicie wielbłądowi.

Etiopia to jeden z najstarszych krajów chrześcijańskich. Początki Kościoła etiopskiego to według tradycji wiek IV, kiedy to król państwa Aksum przyjął chrześcijaństwo.
Sztuka religijna w Etiopii przyjmuje wiele ciekawych form. Jedną z nich są krzyże - niezwykle ozdobne, o bogatej symbolice, będące nierozerwalnym atrybutem każdego duchownego. Kształt krzyży jest zależny od danego regionu: w Aksum przypominają one krzyż łaciński, w Lalibeli mają kształt okręgu lub odwróconej łzy. Etiopskie krzyże to przede wszystkim bogactwo symboliki, ukryte w wyrafinowanej ornamentyce. Fantazyjne wzory i stylistyka symbolizują m. in. Arkę Przymierza, apostołów, Trójcę Św. i anioły.
Krzyże wykonuje się z drewna bądź metalu, najczęsciej niklu i srebra. Każdy duchowny posiada duży, metalowy krzyż, który daje do ucałowania spotykanym wiernym (częsty to widok np. w autobusach). Etiopczycy powszechnie noszą krzyże zawieszone na szyi, a wielu z nich ma je wytatuowane na twarzy (najczęsciej na skroni) lub dłoni.