“Jemen jest jak arbuz - powiedział mi kiedyś gubernator Damaru - Z zewnątrz ma twardą skórę, ale wewnątrz - pyszności!” Chcąc naprawdę poznać ten kraj nie można uganiać się jedynie za oryginalnymi widokami, rozpytywać o wszystko, nie dając nic z siebie w zamian. To nie podoba się dumnym Jemeńczykom. Ale gdy spotkają dobrych fachowców, którzy podchodzą do nich z prostotą i chcą naprawdę im się przysłużyć, opada chropowata skorupa i budzi się życzliwość i zaufanie. Wtedy dopiero można ich poznać i zżyć się z nimi. Wtedy też przybysz zaczyna się zastanawiać, czy ludzie ci byliby istotnie szczęśliwsi, gdyby do kraju ich przeniknęła zachodnia cywilizacja.”
“Al Hakima” to wspomnienia Claudie Fayein, Francuski, która w latach 50-tych XX wieku została zatrudniona w Jemenie jako lekarz. To subiektywne spojrzenie na kraj oczyma Europejki, która dzięki wykonywanemu zawodowi miała możliwość wejrzenia w różne obszary życia mieszkańców, poznania wielu zakamarków jemeńskiego świata. Służyła medyczną radą zarówno urzędnikom, wojskowym i kupcom w Sanie, jak i ubogim mieszkańcom górskich wiosek, kończąc na dostojnikach królewskich. Jej pacjentkami były także mieszkanki haremów.
Odwiedzając chorych w różnych częściach Sany, autorka była świadkiem przeróżnych, czasem smutnych, ale czasem też pokrzepiających serce historii ludzkich. Była gościem na salonach, jadała posiłki z rodzinami swoich pacjentów, brała udział w towarzyskich spotkaniach jemeńskich kobiet. Poznała więc dobrze codzienne życie Jemeńczyków, ich rozrywki i lokalne zwyczaje. Autorka, pracując w ciężkich warunkach medycznych stawała nieraz przed trudnymi wyzwaniami. Była świadkiem jak w świadomości Jemeńczyków zaufanie do nowoczesnej medycyny łączy się z dawnymi wierzeniami i przesądami.
Książka tym bardziej warta polecenia, gdyż opisuje Jemen połowy XX wieku, wówczas niezwykle tajemniczy i niepoznany.
Sokotra to niewielka wyspa na Oceanie Indyjskim. Wyspa dzikich gór, pięknych plaż, tajemniczych kanionów i jaskiń. Tym, co najbardziej czyni to miejsce szczególnym jest przyroda. Żyje tu wiele endemicznych gatunków flory i fauny, czyli niespotykanych nigdzie więcej na świecie. Są to m.in. drzewa, korale, nietoperze, jaszczurki, koniki polne, kraby, ryby, węże, żółwie. 150 milionów lat temu, w okresie mezozoicznym, wyspa była częścią afro-amerykańskiej masy lądowej, a po oddzieleniu się od pra-kontynentu przez wieki funkcjonowała w całkowitej niemal izolacji, co uczyniło ją unikatową w skali świata. Obecnie nad walorami przyrodniczymi wyspy czuwa wiele organizacji, w tym ONZ, mające tu swoją placówkę naukową. Dążą one do zrównoważonego rozwoju społeczno-gospodarczego w harmonii z unikalną przyrodą. By zachować środowisko w niezmiennym kształcie wprowadzono obowiązywanie zasad eko-turystyki.
Wiara w „złe spojrzenie”, znana w wielu kulturach świata, a mająca swe początki już w czasach prehistorycznych, jest bardzo rozpowszechniona i głęboka w społeczeństwach muzułmańskich. „Złe oko”, po arabsku ‘ajn, oznacza spojrzenie człowieka, zwierzęcia lub dżina, przynoszące nieszczęście. Ludowa wiara w siłę „złego oka” jest bardzo silna, w Maroku wierzy się, że ma ono moc pustoszenia wsi i miast, w górach Afganistanu natomiast panuje przekonanie, że od złego spojrzenia nie można się w żaden sposób uwolnić.
Z przyjemnością prezentujemy nowe produkty z fascynujacego Jemenu. Od dziś mogą Państwo poczuć najwyższej jakości kadzidło naturalne, którego Jemen jest ojczyzną. Orientalny aromat wprowadza w odprężający nastrój i przywodzi na myśl wąskie uliczki wschodnich miast. Aby palenie kadzidła przebiegało sprawnie i było prawdziwą przyjemnością przywieźliśmy dla Państwa oryginalne jemeńskie kadzielnice: z kamienia i gipsu. Dodatkowo w naszej ofercie znaleźć można orientalne ramki do zdjęć, lampiony z płótna i miedzi oraz nowe modele arabskiej biżuterii. Zupełnie wyjątkowym produktem jest tradycyjny ozdobny nóż jemeński, zwany dżambijją.